Kısa Bir Süre Yokum
Yazan : İçimdeki Ayı | Nisan 2, 2008 - Ortaya Karışık
Yazamıyorum…
Kelimelerinizi ödünç alabilir miyim?
Peki ya düşlerinizi verir misiniz bana?
Sanırım hayır.
Peki düşlerinizin neresindesiniz?
Kenarda duran bir biblo gibi mi yaşıyorsunuz hayatı
Yoksa denizde bir gemi gibi mi…
Yaşamıyorum…
Yaşamak için cümlelerime ihtiyacım var
Yoksa sadece en fazla bir cümlede varım
Başka birindeyse etken hayata edilgen bir duruş…
***
Gidiyorum 2 hafta kadar yokum, bavul neredeyse hazır. Ben mi? Ben hiç hazır olmadım ki, olmalı mıydım orasıda bir bilinmeyenli çoklu denklem ama sanırım hayat bu hazırlıksızlıklar içerisinde doğup gelişenler oluyor.
Yazabilecek miyim bu zaman zarfında bilmiyorum, ama kimbilir belkide başka bir arkadaşımız bu zaman içerisinde içindeki ayı ile bozuverir bu sessizliğe. Yine altını çizecem sanırım hatta çizdim işte ; bir önceki yazıda da geçtiği gibi sizde içinizdeki ayıya ses vermek istiyorsanız bu yazıya mevcut google hesabınızın kullanıcı adı, email adresini yorum olarak eklemeniz yeterli. Veyahut 
mail adresi üzerinden benimle iletişime geçmeniz…
Sevgilerle…
Tweet'le
Digg'le
Delicious'a Ekle
Stumble'a Ekle
Merhaba isimsiz,
Birazdan yola çıkacak olucagımdan olsa gerek, çıkmadan blogu kontrol etmek istedim ama büyük bir salaklık sonucu yorumunu yanlışlıkla sildim.
Kusura bakma, ama okunduğunu bilmeni isterim.
Yorumunda bahsetmiş olduğun gibi hayat bazen kanaya kanaya nazı şeylerin bitmesine sahne olabiliyor. İşte bu noktada biraz geri çekilip duruma dışardan bakmak ve en doğru olana karar vermek yapılabilinecek olan en mantıklı karar sanırım.
Herşeyin hayırlısı olması dilekleriyle..
bugünkü blog “yazımı” sana ithaf ediyorum ve hooop kendine gel diyorum :p
Gerçekler nerde, hüzünler çoğalmış..
Aşk için kurduğum düşlerin yerini,
Kocaman yanılgılar almış.
Geriye dönemem, ölümden beterdir yenilgiler.
Gözyaşlarım birer birer, uykularımda toplanmış.
Gece oldu, sözüm bitti, uykum geldi, yatağım boş, üşüyorum, nerdesin?
Tükendim artık, sen yoktun, hiç olmadın, ben ağladım, sen güldün, nerdeyim?
Sevgiler nerde, gerçekler yalanmış.
Aşk için kurduğum düşlerin yerini,
Kocaman yanılgılar almış.
Günleri geçiremem, kalbimden düşer sevişmeler.
Gidişlerim birer birer, özleminde çoğalır.
Gece oldu, sözüm bitti, uykum geldi, yatağım boş, üşüyorum, nerdesin?
Tükendim artık, sen yoktun, hiç olmadın, ben ağladım, sen güldün, nerdeyim?
(bradırım simdiden yoklugun beni kahredio..umarım iyi vakit geçiriosundur oralarda..)
@gaykedi, çok teşekkürler
sanırım birinci yılın en güzel hediyesi idi. Ne diyeceğimi bilemiyorum.
@draga
Geceleyin bir ses böler uykumu,
İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin?
…
Bütün sevgileri atıp içimden,
Varlığımı yalnız ona verdim ben,
Elverir ki bir gün bana derinden,
Ta derinden bir gün bana “Gel” desin.
Ahmet Kutsi Tecer
(bradırım, tahmin ettiğin şeylerle biraz boğuşma evresindeyim hayırlısı olur umarım…)